шлях (šliach)

цяжкі сонечны прамень,вочы ўсе заплаканы.хтосьці не пакінуў цень,на свой шлях абшарпаны.

каля трох гадзін утрана двары радзімым.пахавае мастакатвор ягоны з гліны.

немагчыма перайсці,тонуць думачкі павольна.як звярнуцца да зямлі,ведаў ты што зямле больна?

мне б упасці ля дзверы,дзе мой шлях пачнецца.ў аконцах зноў агні,там жыццё смяецца.

а будзе дождж, а будзе дождж,ён змые крыўд памылкі.не будзе горш, не будзе горшжыццё залатае дзіркі.

куляй час прабіў мяне,але я не хворы.толькі трошку на сябездабываю гора.

мне б матуліну рукуды дайсці да веры.мабыць, больш я не змагуабняць дуб замшэлы.

не будзе горш, не будзе горш,жывем і жыць мы будзем!хавай стары іржавы нож,памылак час забудзем.

ciažki soniečny pramień,vočy ŭsie zaplakany.chtości nie pakinuŭ cień,na svoj šliach abšarpany.

kalia troch hadzin utrana dvary radzimym.pachavaje mastakatvor jahony z hliny.

niemahčyma pierajsci,tonuć dumački pavoĺna.jak zviarnucca da ziamli,viedaŭ ty što ziamlie boĺna?

mnie b upasci lia dzviery,dzie moj šliach pačniecca.ŭ akoncach znoŭ ahni,tam žyccio smiajecca.

a budzie doždž, a budzie doždž,jon zmyje kryŭd pamylki.nie budzie horš, nie budzie horšžyccio zalataje dzirki.

kuliaj čas prabiŭ mianie,alie ja nie chvory.toĺki trošku na siabiezdabyvaju hora.

mnie b matulinu rukudy dajsci da viery.mabyć, boĺš ja nie zmahuabniać dub zamšely.

nie budzie horš, nie budzie horš,žyviem i žyć my budziem!chavaj stary iržavy nož,pamylak čas zabudziem.