гераін (hierain)

спалохаўшысь, халоднай ноччу,у брудзе я сябе знайшоў.павагі з боку я не хочу,але да боку я прыйшоў.

дзе цвікі рукі мне калолі,на крыж павесілі мяне.крыві згубляў тады даволі,але не турбаваў сябе.

чаму ж твае тонкія рукіісколаты іголкамі?чаму шукаеш сябе мукіты з гэтымі суполкамі.

я ратаваў цябе тым летам,я вырашыў яшчэ паспрабаваць.каб да жыцця ты ставілась з мэтай,каб ты магла сябе пазаўважаць.

а ты не чула і твой стан,ён быццам дрэва ствол сухі.і гераін цяпер твой пан,цябе ён скінуў ля ракі.

ён дараваў цябе надзею,у гэтым сне спяваеш з ім.і колькі летаў на падзею,і колькі з ім спала ты зім?

павернуся ля тваёй хаты,стары балкон з блакітным мурам.я мабыць быў бы вінаваты,калі б я быў такім жа брудным.

але ж цышенька час лунае.ты рушыла да свайго шчасця.твой пан палоніць і спявае,ці ясна будзе, сон твой гасне.

трымай ж цяпер маю руку,я заспяваю аб другім.мы скончым гэтую пургу,ці дадзім сэнсу чарзе зім.

spalochaŭšyś, chalodnaj nočču,u brudzie ja siabie znajšoŭ.pavahi z boku ja nie choču,alie da boku ja pryjšoŭ.

dzie cviki ruki mnie kaloli,na kryž paviesili mianie.kryvi zhubliaŭ tady davoli,alie nie turbavaŭ siabie.

čamu ž tvaje tonkija rukiiskolaty iholkami?čamu šukaješ siabie mukity z hetymi supolkami.

ja ratavaŭ ciabie tym lietam,ja vyrašyŭ jašče pasprabavać.kab da žyccia ty stavilaś z metaj,kab ty mahla siabie pazaŭvažać.

a ty nie čula i tvoj stan,jon byccam dreva stvol suchi.i hierain ciapier tvoj pan,ciabie jon skinuŭ lia raki.

jon daravaŭ ciabie nadzieju,u hetym snie spiavaješ z im.i koĺki lietaŭ na padzieju,i koĺki z im spala ty zim?

paviernusia lia tvajoj chaty,stary balkon z blakitnym muram.ja mabyć byŭ by vinavaty,kali b ja byŭ takim ža brudnym.

alie ž cyšjeńka čas lunaje.ty rušyla da svajho ščascia.tvoj pan palonić i spiavaje,ci jasna budzie, son tvoj hasnie.

trymaj ž ciapier maju ruku,ja zaspiavaju ab druhim.my skončym hetuju purhu,ci dadzim sensu čarzie zim.