10

1 ամիս անց։  Ք/ան և Թեն զբոսնում էին այգում։Հանկարծ Թեհյոնի հեռախոսին նամակ է գալիս։  ֊Այդ ո՞վ է,֊վիզը ձգելով հարցնում է աղջիկը։ ֊Բժիշկը։Ասում է,որ շտապ հիվանդանոց է պետք գնալ։ Ք/ան տխրությամբ լի աչքերով նայում է Թեհյոնին։֊Ինչ֊որ լո՞ւրջ բան է։Թեհյոնը փակուլ է հեռախոսը։Բռնում աղջկա երկու ձեռքերը և ասում. ֊Հիշում ես չէ իմ խոստումը՞։Աղջիկը գլխով է անում և նայում տղայի անսահման աչքերին,որում վստահություն կար և խոստում,որը իսկապես իրական էր և անկեղծ։ ֊Դե ուրեմն վստահիր ինձ։Տղան համբուրում է աղջկա ճակատը,իսկ հետո նայելով աչքերին,համբուրում է աղջկա փափուլշուրթերը։ Տիեզերք,աստղեր,լուսին...Այս ամենը անհետացել էր նրանց համար։Նրան այլ գալակտիկայում էին։Սիրո գալակտիկայում։Այդ ամենը նրանց համար չքացել էր։Նրանք զգում էին միմյանց,զգում էի ամեն ինչ միմյանց հետ կապված։ ֊Ես քեզ վստահում եմ Թե...                                   ***֊Այսինքն...֊Այսինքն պարոն Կիմ շնորհավորում եմ։Դուք հաղթահարել եք հիվանդությունը։Չգիտեմ ինչ հրաշքով,բայց հաղթահարել եք։  Թեհյոնը երջանիկ էր։Ցանկանում էր վազել տուն,գրկել իր հրաշքին և օդում պտտեր,այնուհետև համբուրեր,նայեր նրա աչքերին և կրկին սիրահարվեր։  ֊Շնորհակալ եմ բժիշկ։  ֊Իրականում այդ ես եմ Ձեզ շնորհակալ,որ չհանձնվեցիք։Նաև շնորհակալ եմ Ձեր...ընկերոհո՞ւն։  ֊Ապագա կնոջը,֊ժպիտը դեմքին ասաց տղան և ևս մեկ անգամ շնորհակալություն հայտնելուց հետո վազեց դուրս,վազեց դեպի իր երջանկությունը...

                               ***֊Ռոսե,նա չի պատասխանում։Ես անհանգստանում եմ։ Աղջիկը երկար ժամանակ չէր կարողանում կապնվեր Թեի հետ։Նրա մտքին գալիս էին ամենասարսափելի մտքերը։Նա ցրում էր դրանք,սակայն դրանք գալիս էին կրկին և կրկին։ ֊Դե Ք/ա,հանգստացիր,միգուցե հիվանդանոցում կապը լավ չէ,կամ մեկ այլ բան։Պետք չէ միանգամից վատը մտածել,֊հեռախոսի մյուս կողմից Ք/ային աջակցում էր քույրը։  ֊Չեմ կարողանում վատը չմտածել,արդեն գլխիցս ծուխ է դուրս գալիս Ռոսե։ Հանկարծ աղջիկը լսեց դռան զանգի ձայնը։ ֊Կարծես թե Թեհյոնն է։Սպասիր ես քեզ շուտով կզանգահարեմ։  Ք/ան արագ վազեց դեպի դուռը և նրա հույսը կրկին մարեց։Դռան դիմաց միայն ծաղկեփունջ և նամակ էր դրված։ Նա վերցրեց դրանք և տարավ տուն։Բայցելով նամակը դեմքին ժպիտ հայտնվեց։  ֊Սիրելի Ք/ա'այս նամակը գրում եմ տիեզերքից,որովհետև քո հետ լինելուց հետո,իմ կյանքը նման է տիեզերքի,որտեղ ամեն ուր դու ես երևում։  Ուզում եմ իմանաս,որ ես քեզ շատ եմ սիրում։Չէ չեմ սիրում...Ես քեզ պաշտում եմ,ես պատրաստ եմ անել ամեն ինչ քեզ համար,մետնել քեզ համար։Բայց իրականում ես դեռ չեմ մահացել ու ասեմ,որ չեմ էլ պատրաստվում,որովհետև այսօր ես իմացա,որ ես հաղթեցի,մենք հաղթեցինք։Պատկերացնում ես։Այո ես առողջ եմ սիրելիս։ Իսկ հիմա հանկարծ չվախենաս...

Աղջկան զարմացրին այդ տողերը,սակայն հաջորդ վարկյանին նա իր ուսին զգաց ինչ֊որ մեկի ձեռքը։ ֊Ասացի չէ չվախենաս։Ք/ան կանգնեց և ամուր գիկեց տղային։Նա ուրախությունից լաց էր լինում։  ֊Չեմ հավատում Թեհյոն։Դու ամենալավն ես։Դու ամենաԹեհյոնն ես Թե։ ՌՏղան սկսեց ծիծաղել։Նա ետ քաշվեց և գրպանից հանեց մի փոքրիկ տուփ։Ծնկի իջավ և տոփը բացելով ասաց. ֊Կդառնաս իմ կինը։Կդառնաս իմ տիեզերքի միակ աստղը... ֊Այո...

Վերջ🥹

Անկեղծ ասած չգիտեմ,թե ինչի էս ֆֆի ընթերցողները էսքան քիչ,բայց իմ համար միևնույնա սա ամենահրաշք գործերիցս էր։🫶🏻

Շնորհակալություն ընթերցանության համար։Դեռ կհանդիպենք🌕🕊