Մաս 16

Առավոտն այնքան գեղեցիկ էր մեր նոր տանը։ Արթնացա բավականին շուտ։ Դեյվը նույնպես արթուն էր։

- Նիկա, շատ սիրուն ա այս տունը։- Ուրախ եմ, որ հավանեցիր։- Նիկա, ես վերցրել եմ քարտերը։- Ի՞նչ քարտեր։- Իմ քարտերը։ Բա ես քեզ չէի ասել, որ ես բավականին հարուստ եմ։- Լրիվ մոռացել էի։- Արի դե գնանք պարապենք, հետո զանգենք Սեյմին, տեսնենք ինչ կա։

Մոտ երկու ժամ պարապել ենք, գնացել վազել, հետո նախաճաշեցինք ու զանգեցինք Սեմին, նա չպատասխանեց։ Կես ժամ անց հետ զանգեց։

- Սեմ! Ինչի՞ չէիր պատասխանում։- Պապայի մոտ էի։- Սեմ, ամեն ինչ լա՞վ ա այդտեղ։- Դե հա։ Դուք լա՞վ եք։- Հա Սեմ, խնդրում եմ քեզ լավ նայի, ու մեզ էլ տեղեկացրու ամեն ինչի մասին։- Հա, Նիկա մի հատ տուր Դեյվին։

----------------------------------------------------------

Դեյվի կողմից

- Դեյվ, Նիկայից հեռու գնա։- Հա ասա։- Այստեղ ամեն ինչ խառն ա։ Պարզվում ա  Միկան այդքան էլ միամիտ չի։ Պապային հետևել ա, իմացել, որ պապան թմրանյութերի առք ու վաճառքով ա զբաղվում, սպառնում ա պապային։ Երեկ հարսանիքից հետո պապային ասաց կամ ինքը կամուսնանա Նիկային հետ, կամ կհայտնի ոստիկանությանը։-Ի՞նչ։ Գժվել ա։- Դեյվ, եթե կարող ես Նիկային հեռացրու երկրից։- Չի գնա։- Այդտեղից դուրս չգաք։ Եթե նորություններ լինեն ես կզանգեմ քեզ։- Զգույշ կլինես քեզ չբռնեն։- Հա, իմ մասին մի մտածեք։ Առայժմ Նիկային մի ասա այս մասին։ Երջանկացրու մինչև ամեն ինչ կավարտվի։- Ես Նիկային կհամոզեմ, որ երկրից գնա։- Դու էլ հետը գնա։- Չէ, ես կմնամ, որ լուծեն հարցերը։- Չէ։ Դու էլ կգնաս։ Այս մի քանի օրվա մեջ կազմակերպեք։ Ես տոմսերը կգնեմ։ Միայն թե երկրն ասա։- Իսպանիա։- Լավ դե, ես գնամ, կապի մեջ։

Ես չգիտեի, թե ինչպես համոզեմ Նիկային։

- Նիկա, մտածում եմ չգնա՞նք հանգստանանք։- Հանգստանում ենք էլի։ Ի՞նչ պակաս տեղ ա։- Դե գնանք Իսպանիա, ծնողներիս հետ կծանոթանաս։- Հա, շատ եմ ուզում, բայց մի քիչ հետո։ Որոշ ժամանակ անցնի, կգնանք։- Նիկա, ես հիմա եմ ուզում։ Ծնողներս ինձ էին զանգել, ասում էին « Չե՞ս ուզում մեր հարսիկի հետ ծանոթացնել»։- Լավ, Դեյվ, չեմ ուզում նեղացնեմ։ Մի շաբաթից կգնանք, կլինի՞։- Հա։ Ապրի իմ աղջիկը։

Հասկացա, որ ինչ-որ բան այն չի։

- Նիկա, ի՞նչ պատահեց։ - Լավ եմ։ Գլուխս ֆռռաց։- Ինչի՞։- Նոռմալ ա։ Կտրուկ շարժումներից ա ֆռռում։ Ես էլ կտրուկ վեր կացա տեղիցս։- Վախեցրեցիր, հիմար աղջիկ։- Դեյվ, արի գնանք լողավազան։- Արի։

Լողանալու ընթացքում նկատեցի, որ Նիկան չի լողանում, ավելին ջրի տակ ա։

- Նիկա, Նիկա։

Երբ նրան հանեցի, նա ուշագնաց էր եղել։ Նրան ուշքի բերեցի։

- Լավ եմ։ Հերիք ա խփես։- Ի՞նչ ա քո հետ կատարվում։- Չգիտեմ, Դեյվ։- Արի, գնում ենք հիվանդանոց։- Չէ։ Լավ եմ, որ մի անգամ էլ նման բան լինի կգնանք։- Չէ, էլ չպետք ա նման բան լինի։- Դեյվ, այս քանի օրը լարված եմ եղել, չեմ քնել, դրանից ա։ Ոչինչ, էսա կգնամ կքնեմ, կանցնի։- Լավ դե, գնա, հանգստացի։

-----------------------------------------------------------

3 օր անց

- Նիկա։- Հա, Սեմ։- Ի՞նչ եք անում։- Ոչ մի բան։- Դեյվին կտաս հեռախոսը։- Քնած ա Դեյվը։- Լավ դե, որ արթնանա, կասես զանգի։- Սեմ, ի՞նչ ա պատահել։ Ինչի՞ ես միայն Դեյվի հետ խոսում։ Խնդրում եմ ասա ամեն ինչ։- Ամեն ինչ լավ ա։- Սեմ։ Ես լսել եմ ձեր խոսակցությունը, բացի այդ Դեյվն ինձ ասել ա կիսատ-պռատ։( Խաբեցի)- Դե հա, պապայի մութ գործերի մասին Միկան իմացել ա ու սպառնում ա, որ եթե քո հետ չամուսնանա, ամեն ինչ կիմանա ոստիկանությունը։- Ի՞նչ։ Բա պապան ի՞նչ ա ասել։- Ընկած ձեզ են փնտրում։- Միկան ի՜նչ աննամուս ա։ Ասա, դու ուրիշի կնոջ հետ ինչ գործ ունես։- Ամուսնացել եք։- Ահա։- Նիկա, ամեն ինչ արեք, որ շուտ երկրից հեռանաք։- Դեյվ, էլ չգիտեմ ինչ ասեմ։- Դու քո ու Դեյվի մասին մտածի։- Ահա։

Գլուխս էլի ֆռռաց, սիրտս էլ խառնում ա։

- Սեմ, լավ քեզ կզանգեմ։- Ի՞նչ եղավ։- Կզանգեմ։

Մենակ սա չէ։ Ես միանգամից վազեցի դեղատուն։ Կանխագուշակումներս ճիշտ էին. ես հղի էի։

- Հենց այս պահին, սա էր ինձ պակաս։ Ի՞նչ անեմ, Դեյվին ասեմ։ Չէ է։ Կհեռանանք երկրից, կասեմ։ Թե չէ, հիմա էլ ավելի ա սկսելու մտահոգվի։ Ի՞նչ անեմ։ Զանգեմ Սեմին միգուցե նա ճիշտ խորհուրդ տա։

- Սեմ, մի խորհուրդ տուր։- Ի՞նչ թեմայով։- Սեմ, ես... ես հղի եմ։ Չգիտեմ ուրախանամ, թե տխրեմ։- Շնորհավորում եմ։- Սեմ, ի՞նչ անեմ։ Չեմ ուզում ասեմ Դեյվին, որ ավելի չմտահոգվի։ Ամբողջ օրը ասում ա պետք ա մտածես քո մասին, հիմա էլ սկսելու ա մտածել իմ ու երեխու մասին։ Ծնողները քիչ էին, հիմա էլ մենք։- Դե ուրեմն սպասի, կգնաք երկրից, այն ժամանակ կասես։- Լավ, դե ուրախացիր քեռի։- Լավ քույրիկս։