Մաս 5
11 июля 2019, 00:48Մի քանի ժամ քնելուց հետո արթնացա զարթուցիչի ձայնից' վազելու ժամանակն էր։
Երբ դուրս եկա սենյակից, սև կատուն դեմս դուրս եկավ։
- Ու՞ր ես գնում։- Հարսանիք։- Հն?- Բա քո կարծիքով սենց հագնված ու՞ր եմ գնում։- Լեզվիդ ես տալիս։- Հերիք չի գլխիս մեծ ախպեր խաղաս։ Ես չեմ ուզում։- Արի, ես էլ եմ գալիս վազելու։- Ոչ մի ձև։- Գալիս եմ եւ վերջ։- Լավ։ Ինչ ուզում ես արա։ Ես գնացի։- Լա մի րոպե։ Ինչի՞ ես սենց հագնվել։ Գնա փոխվիր։
- Պահ։ Ասի, գլխիս մեծ ախպեր մի խաղա։
Ես ինձ համար վազում էի, ու ավելի էի կատաղում, երբ մտածում էի, որ դա ինձ հետևում ա։ Վազող արագացրի ու ոտքս հոլորվեց ընկա։
- Նիկ։- Հեռու ինձնից։ Դու ես մեղավոր։ Հեռու։- Թույլ տուր օգնել քեզ։- Հեռու։ Հայերեն չես հասկանու՞մ։Отволи от сюда. - Նիկա։ Ի՞նչ ա պատահել։ Ինչի՞ ես հատակին։- Դեյվ! Կօգնե՞ս ինձ բարձրանամ։- Հա իհարկե։
Երբ նայեցի նրան, նա այնքան գեղեցիկ էր։
- Հն?- Ձախորդ Փանոս։- Դե որ դու ես ասում մի բան գիտես։- Արի, Նիկա գնացինք։- Սեմ։ Ես քեզ քանի անգամ ասեմ, ինձ մեծ ախպեր պետք չի։ Մի խաղա։ Ավարտվել ա այդ խաղը։ Գնա, գնա...
Երբ Սեմը գնաց։ Դեյվը ծիծաղեց։
- Դու կոպտել էլ գիտես։- Նայած ում։ Ես կոպտում եմ նրան, ով արժանի ա։- Դե ինձ էլ կոպտիր, ես էլ արժանի։- Բայց դու ի՞նչ ես արել։- Ես երեկ ինձ սխալ պահեցի։- Մոռացի այդ օրը։ Ես էլ շատ խոսացի։ Դեյվ, արի այսօր երեկոյան 6-ին հանդիպենք։- Նիկա, ցավում եմ, բայց հարմար չի ինձ։- Լավ, ոչինչ։ Մի քիչ օր։- Տխրեցի՞ր։- Չէ։ Ամեն ինչ նոռմալ ա։ Ես հիմար չեմ, որ տխրեմ։- Դրա համար էլ դու ուրիշ ես ինձ համար։- Այսի՞նքն։- Արի, գնանք քեզ ճանապարհեմ։
Երբ գնացինք հասանք տան դարպասների մոտ, ես նրան ասացի։
- Չես նեղվի՞, որ քեզ տուն չհրավիրեմ։- Չէ։ Ինչի՞ պետք ա նեղվեմ։ Գիտեմ, որ պապադ տանն ա։- Ապրես։ Դու իրոք իմ հրեշտակն ես։ Այսօր էլ փրկեցիր։
Ես գնացի տուն։ Մեկել Սեմի թիկնապահը դուռը հետևիցդ փակեց ու թևերիցս բռնեցու ուժի զոռով տանում էրսենյակ։
- Ի՞նչ ես անում։ Դեյվ! Դեյվ!- Նա քեզ չի օգնի։ Հիմա մեկն եղնի Իրան օգնի։- Պապա, պապա։- Մի գոռա, տանը չի։- Բաց թող։ Դեյվ։- Գնա սենյակդ։- Լա՞վ ես մտածել։- Հա։- Դե հետո չասեք չէր զգուշացրել։
https://www.youtube.com/watch?v=PGCd68O6_E4
- Ես չեմ ուզում քեզ վնասեմ, բայց Սեմն ինձ ասել ա քեզ ամեն գնով տանը պահեմ։- Ես էլ ամեն գնով դուրս կգամ։
Դրանից հետո ես վազեցի դուրս։
- Դեյվ!- Նիկա։ Ի՞նչ ա վիճակդ։- Կարևոր չի։ Դեյվ! Բոլորին դու՞ ես ծեծել։- Արի գնացինք։- Նիկա, սպասի։ Դու ինչի՞ ես ստեղ։ Բա Գոռն ու՞ր ա։- Քո նման դռան առաջ վեր ընկած ա։- Արի Նիկա, գնացինք։
Մենք վազեցինք ու գնացինք։ Գնացինք մի տուն, փոխվեցինք։
- Դեյվ! Ցավու՞մ ա վերքերդ։ Ինձ այնքան մեղավոր եմ զգում, որ քեզ հետ նման բան ա պատահել։- Ամեն ի՞նչ նոռմալ ա։ Դու ոնց ես վնասվել։- Ես լավ եմ։- Սպասի, բերեմ մշակեմ քեզ։- Չէ։ Մենակ մնա կողքս։
- Միշտ կլինեմ կողքիդ։Նիկա։- Հա։- Սիրում եմ քեզ։- Հն?- Սիրում եմ քեզ։
- Ուզում եմ միշտ կողքիս լինես։ Միշտ։- Խոստանում եմ։ Բայց Նիկա, դու շատ դժվարությունների մեջով ես անցնելու։- Դեյվ։ Ես այսօր տուն չեմ գնալու։ Բայց վաղն էլ իրերս հավաքելու եմ դուրս գամ տնից։- Ի՞նչ։ Գիժ ես։ Որտե՞ղ ես ապրելու։ Կարաս գաս ինձ հետ ապրես։- Չէ։ Իրականում ես ինձ համար տուն ունեմ գնած։ Դրա մասին ոչ ոք չգիտի, այնտեղ էլ կապրեմ։- Բա ապրելու գումար։- Ես հաշվեհամար ունեմ բացած։- Իմ խելացի։ Ինչ որոշում էլ կայացնես ես քո հետ կլինեմ։- Դեյվ! Բայց կարող ա պատահի, որ ես չկարողանամ քեզ հետ կապվել։ Իսկ եթե ձախողվի, իմ պլանավերածի նման չլինի։ Իսկ եթե փակեն տանը։- Իմացի ես քեզ կտեսնեմ։ Կհետևեմ։- Իսկ ես ինչ իմանամ, որ դու իրոք ինձ հետևում ես։- Դու կհասկանաս, երբ գա ժամանակը։
Пока нет комментариев. Авторизуйтесь, чтобы оставить свой отзыв первым!