Գլուխ 31
22 августа 2020, 20:20Գլուխ 31
Էրիկը դուրս եկավ լոգարանից և ասաց.
-Կարաս մտնես։
Հետո նայեց շուրջը և ինքն իրեն ասաց.
-Չհասկացա՞, ու՞ր է գնացել։
Նա արագ դուրս եկավ իր ննջասենկայից և գնաց Իզաբելի ննջասենյակ։
Էրիկը բացելով Իզաբելի ննջասենյակի դուռը բացականչեց.
-Ի՞նչ ես անում։
Նա արագ ներս վազեց, բռնեց Իզաբեծի գոտկատեղից և ձգեց դեպի իրեն։ Իզաբելը պատուհանագոգի վրայից ցած ընկավ։ Նա սկսեց լաց լինել։ Էրինը զայրացած ասաց.
-Այս ի՞նչ ես անում Իզաբել։
-Ես ուզում եմ մեռնեմ։ Թող։Էրիկը ջեռքերը դրեց Իզաբելի այտերին, իսկ գլուխը մոտեցրեց Իզաբելի գլխին և ասաց.
-Դու աննորմա՞լ ես։ Մյուս անգամ նման բան չանես։ Մտածել ես, եթե ես չհասցնեի գայի դու կթռնեիր ու կմահանայիր։ Ծնողներդ իրենց ողջ կյանքում սև հագուստ կկրեն, մորդ աչքերից արցունքները չեն չորանա։
-Դու ինձ օգտագործեցիր քո հաճույքի համար։ Այսքանից հետո ես ինչպե՞ս ապրեմ։ Ասա իմանամ, մի խորհուրդ տուր։
Էրիկը գիրկն առավ Իզաբոլին և դրեց մահճակալին։ Հետո ասաց.
-Կյանքը շարունակվում է։ Պետք չի ինքնասպան լինել, մենակ նրա համար, որ քեզ հետ քնել եմ։ Այդպես էլ է պատահում։
Էրիկը արագ դուրս եկավ ննջասենյակից։ Իզաբելը պառկեց անկողնու վրա և սկսեց լաց լինել։
Մոտ 30 րոպե հետո Լոռենսը եկավ Իզաբելի ննջասենյակ։ Մտնելով ներս հարցրեց.
-Ինչպե՞ս ես գողեցկուհի Իզաբել։
Իզաբելը միանգամից նստեց մահճակալի վրա և ասաց.
-Լավ եմ։ Լոռենս կարո՞ղ եմ քեզ մի բան խնդրել։
-Իհարկե։
-Կպարզես ինձ ո՞վ է բերել հիվանդանոց։
Լոռենսը մի պահ լռեց։ Հետո ասաց.
-Ես եմ բերել։
-Այսինքն դու ես փրկե՞լ ինձ։
Լոռենսը հիշեց Էրիկի խոսքերը.《Լավ կլինի Իզաբել չիմանա, որ ես եմ փրկել իրան։ Չեմ ուզում, որ իմանա ես մարդ եմ սպանել》։ Հետո ինքն իր մտքում ասաց.
-《Սա միակ շանսն է Իզաբելին ինձամով անելու》։
Նա բարձրաձայն ասաց.
-Հա ես եմ փրկել։
Իզաբելը արահ ոտքի կանգնեց և գրկախառնվեց Լոռենսի հետ։ Նա կամաց ասաց.
-Շնորհակալ եմ։ Անչափ շնորհակալ եմ։
Այդ պահին Էրիկը կանգնել էր դռան մոտ' ձեռքին բաժակ և բուտերբրոտ։ Նա նայում էր Իզաբելին և Լոռենսին գրկախառնված։
Իզաբելը նկատեց Էրիկին, սակայն արձագանք չտվեց։ Հակառակը նա միանգամից շրթունքները մոտեցրեց Լոռենսի շրթունքներին և համբուրեց նրան։
Пока нет комментариев. Авторизуйтесь, чтобы оставить свой отзыв первым!